İtiraf ediyorum sayın hakim.

Başlıktan da anlaşılacağı üzere uzun zamandır itirafına hazırlandığım bir hususu hazır burada okuyan yokken itiraf etmek hevesindeyim. Beni tanıyanlar bilir her konu geçtiğin de mümkün olduğunca "Cemil Meriç" i ne kadar sevdiğimden "Bu Ülke" adlı eserini 2 kez okuduğumdan. "Bu Ülke" nin bizim Kapital'imiz olduğundan kitaptan alıntılar yaparak bahsederim. Böylece çok bilmiş bişey olduğumu, çok da olayların farkında, çok da enteletüel olduğumu sanır(d)ım, zannederdim. Halbuse gerçeklerin böyle olmayışı beni apaçık şaşırttı, üzdü, tedirgin etti. Çünkü o zamanlar okuduğumdan her ne kadar anlamasam da bir süre sonra okuya okuya anlayacağımı düşünür. Okuya okuya böyle yazıları sevebileceğimi zannederdim. Ancak Cemil Meriç'in düşünme üzerine düşünmesi, o arayışları bir süre sonra beni daha çok rahatsız etti, kafamı bulandırdı, iyice beni sıkmaya başladı. Ben de okumayı bıraktım. Yalnız bu benim Cemil Meriç sevgimden hiçbir şey kaybettirmedi diyebilirim. Yine de şimdilerde bi 1 yıl kadar fikir kitabı okumayı düşünmüyorum. Anlayacağınız kendimi askıya alacağım. Sonra okuyacağım kitap ise zaten belli, az önce yayınladığım Felsefe'nin Büyük Düşünürleri isimli kitap. İnşallah bu 1 yıl içinde kafamı toplayabilirim. Aklımdaki bir sürü soru işareti umarım o zamana dek gider ve konuyla ilgili hazır yeri gelmişken şunu paylaşmam lazım, kafam da deli sorular:

http://www.youtube.com/watch?v=_Tl6v1FVxRo